De maand november en de eerste helft van december wordt grotendeels beheerst door een opeenstapeling van pech met Piggy. Het begint al op mijn standplaats in Thessaloniki waar ik tijdens de controle van het oliepeil ontdek dat de dwarse ondersteuningsbuis van de cabine is afgebroken. Ik had eerder al wat meer gekraak gehoord tijdens het rijden, maar kon niet ontdekken waar de oorzaak lag. De oorzaak is nu dus ontdekt. Met hulp van de standplaatsbeheerder vind ik de enige Steyr garage in Griekenland. Net iets buiten Thessaloniki. Wat een toeval weer.

Buiten op het erf staan een aantal Steyr lijken en het blijkt dat de garage ook vele losse 2e hands onderdelen voor de Steyr heeft liggen. Een vervangende steunbuis is snel gevonden en na een aantal aanpassingen wordt het onderdeel gemonteerd. Dit gaat niet zonder moeite. Er moet eerst geslepen, gezaagd, gepast, gemeten, geduwd, getrokken, gelast en gehamerd worden. Na een volledige dag werken met soms 3 monteurs kan ik als een gelukkig mens weer terug keren naar mijn standplaats. Ik besluit meteen een reserve ondersteuningsboog aan te schaffen voor 50 Euro. Deze boog, aan de achterzijde van de cabine is al 5x op de zelfde plaats gelast. Degene die mijn eerdere blogs heeft gelezen weet dat dit op verschillende momenten in Marokko, Oekraïne en Moldavië is afgebroken en weer aan elkaar gelast. Het zal niet lang duren of er zal een 6e keer zijn.

In Thessaloniki maak ik kennis met een aantal andere reizigers, die ook Griekenland hebben uitgekozen als overwinteringsland om vervolgens verder te reizen richting Mongolië. Piggy krijgt veel aandacht, maar even veel aandacht krijgt de kleine Subaru van 2 jonge Duitsers die de reis naar Mongolië maken (Zie foto)

Na 10 dagen in Thessaloniki wordt het weer eens tijd om verder te reizen. Via Vergina, waar de tomben te bezichtigen zijn van de machtige Macedonische koning Philippus II en de zoon van Alexander de Grote. Ze zijn ontdekt onder een enorme grafheuvel. Het moderne museum is in de heuvel uitgegraven en van binnenuit kan men de tomben op hun oorspronkelijke locatie aanschouwen. De prachtige schatten die in de graven werden gevonden zoals vele gouden attributen en andere voorwerpen die aan de overledene zijn meegegeven op hun reis naar het hiernamaals zijn in het half donker tentoongesteld om de sfeer onder de grond te behouden. Het geheel doet me sterk denken aan de graftomben van de farao’s in Thebe, Egypte.

Na dit indrukwekkende museum bezoek ik een ander indrukwekkend fenomeen. Namelijk de kloosters van Meteora. Het gebied bestaat uit loodrechte rotspilaren waarop de kloosters gebouwd zijn. Een soort sprookjeslandschap.

Gelukkig is het weer nog redelijk zodat ik zonder problemen de meeste kloosters kan bezichtigen met Piggy. Ook tussen de rotspilaren door kan je te voet de verschillende kloosters bezoeken. Nu kan dat nog via wegen, paden en trappen, maar vroeger moesten de monniken d.m.v. touwen of ladders de tientallen meters omhoog klimmen, of in een mandje omhoog getakeld worden.

Met regen vervolg ik mijn reis naar Ioannina. Het blijft gieten de volgende dagen zodat ik uit balorigheid besluit om naar de kust te gaan. Ik heb een goede keuze gemaakt. Langs de kust trek ik in de zon zuidwaarts naar het eilandje Lefkada. Hier krijg ik te maken met het 2e pech geval. Bij een tankstation rijd ik onder een iets te laag afdakje en beschadig het polyester dak van de daktent. Het dak, dat ik in Belgrado nog zo heb laten versterken is hier toch niet tegen opgewassen. Resultaat: Een bezoek aan de jachthaven van Lefkada waar men vakkundig het polyester repareert. Tot nu toe is het opvallend dat de schade zich voordoet in de buurt van een geschikte reparatieplaats.

Op weg naar Peloponnesos wordt ik steeds indringender gewaarschuwd dat er iets niet goed gaat met het nemen van een bocht naar links. Aan de noordkust van de Peloponnesos ga ik me echt zorgen maken. Het brommende geluid bereikt onaanvaardbare grenzen en ter hoogte van Derbeni zoek ik op internet naar een geschikte garage. De Steyr garage in Thessaloniki is te ver. Daarom zoek ik in Patras naar een MAN garage. Daar aangekomen wijst men mijn verzoek om inspectie direct af. Men weet hier niets van Steyr trucks is het antwoord, maar na slechts kortdurig zielig doen gaat de baas overstag en gaat op zoek naar de oorzaak van het probleem, samen met zijn zwijgzame, maar vriendelijke monteur.

Het blijkt dat de cabine flink uit het lood hangt en bij het nemen van een bocht naar links drukt de volledige cabine op de motor die daardoor irritant resoneert. Daarbij wordt de motor ook nog wat los gewrikt. Ook hier wordt weer met soms 3 mensen gezaagd, geslepen, geduwd, getrokken en nog meer. Ook het ontsnappen van lucht tijdens het gebruik van de motorrem wordt ingenieus hersteld. Mijn technische kennis neemt steeds meer toe, maar dan wel van een afstand. Zelf reparaties uitvoeren blijft lastig. Omdat het zaterdag is, en het karwei nog niet geheel geklaard, blijf ik zondag voor de garage kamperen. Er is een goede internetverbinding vanuit de garage zodat ik geen enkel probleem heb om deze dag door te komen.

Na de gratis (!!!) reparatie krijg ik wel het advies mee om bij terugkomst in Thessaloniki de zaak nog eens goed te laten controleren. Als ik enkele dagen later in Demitsana, in centraal Peloponnesos, eigenhandig mijn ondersteuningsbeugel aan de achterzijde van de cabine wil vervangen door die ik in Thessaloniki heb aangeschaft omdat er wederom een scheur is ontstaan in de las, kom ik er achter dat de bouten te vast zitten om los te draaien. Daarbij merk ik dat hij niet geheel zal passen omdat een aantal bevestigingspunten ontbreken. Op zich is dat nog niet zo erg, maar bij het terug kantelen van de cabine sluit hij niet meer aan, met als gevolg dat ik niet meer verder kan rijden omdat de versnellingen niet meer werken. Enfin, een heel verhaal. Ik ga het niet verder uitleggen. Ook hier weer hulp van de eigenaar van het restaurant en via via is de cabine weer op z’n plaats gekomen.

In 2 dagen rij ik terug naar de Steyr garage in Thessaloniki. Ik hoop niet dat er onderweg nog een probleem opdoet waarvoor ik de cabine moet kantelen om bij de motor te komen. Ik overnacht weer in Ioannina naast een klooster met een prachtig uitzicht op het meer, en blijf zelfs een dag extra om rond het meer te fietsen in de ochtendmist en om van de omgeving te genieten en s’avonds in een barretje een tchipouro te drinken.

Op zondagavond kampeer ik voor de garage in Thessaloniki. Toch wel handig om je eigen huis bij je te hebben. Om een lang verhaal kort te maken zal ik het houden bij het succesvol verhelpen van het probleem. Trekken, duwen sjorren, zagen, lassen etc. Nieuwe ondersteuningsbeugel gemonteerd. Een volledige dag werk. Wat denk je…. 50 Euro!!!  Ik kan het nog steeds niet geloven.

Terug naar Peloponnesos merk ik dat de winter duidelijk is aangebroken. De Mt Olympus steekt majestueus boven de andere bergen uit met een fraaie witte sneeuwbedekking. De rit rondom de berg is een feest. Hoe zuidelijker ik reis, hoe milder de temperatuur wordt. Gelukkig valt er nu nauwelijks regen.

Na een korte pauze in Delphi om de oudheden te bekijken rijd ik richting Athene. 12 km voor Athene stop ik even bij een café/restaurant voor mijn standaard koffie-met-internet. Als ik verder wil rijden krijg ik Piggy niet meer aan de praat. Defecte startmotor? De laatste dagen startte hij ook al moeizaam. De restauranteigenaar is niet erg behulpzaam, waarschijnlijk omdat hij geen Engels spreekt. Een klant ziet mijn probleem en biedt hulp aan. In de tussentijd heb ik de ANWB gebeld en na een uur stopt een monteur naast het restaurant. De klant van het restaurant bedank ik voor zijn hulp en na enige minuten spanning omdat ook de monteur Piggy niet aan de praat krijgt, stelt hij voor om te starten terwijl hij met een hamer op de startmotor klopt. Joepieeeee!!  Hij doet het weer. Ik erg gelukkig, en de monteur ziet er ook heel gelukkig uit. Het advies is om in Athene naar een garage te gaan om een en ander te controleren.

In Athene ontmoet ik weer Dion en de 2 Spanjaarden die ik in Thessaloniki ontmoet heb. We blijven contact houden. Via hulp en omwegen bezoek ik een garage die gespecialiseerd is in het oplossen van elektrische problemen van trucks en bussen. De startmotor blijkt verouderd. O.a. versleten koolborsteltjes. Na een dag sleutelen rij ik terug met een totaal gereviseerde startmotor naar mijn standplaats. Hij start weer zoals het hoort.

Bij aankomst op mijn standplaats reageert de elektrische lier van de metalen box aan de achterzijde van de truck niet meer. Mijn toegang tot de “woning” is nu geblokkeerd en er zit niets anders op dan via het dakluik mijn slaapplekje te bereiken. De volgende ochtend keer ik terug naar de zelfde garage van gisteren en leg hen het probleem uit. Ook hier betreft het een versleten lier, wat nieuwe spoeltjes en koolborsteltjes verlangt. Dat betekent wederom een dag sleutelen.

Nu, een week later verblijf ik in het Oude Korinthe en geniet van het mooie weer. Het is nog onduidelijk waar ik met Kerstmis of Oud en Nieuw zal zijn. Misschien wel hier op deze alleraardigste camperstop.

BEKIJK DE FOTO’S EN VIDEO’S VAN : GREECE