Hoewel Slovenie eigenlijk niet binnen mijn planning valt, besluit ik toch dit kleine landje te bezoeken. De leuke Slovenen die ik in Moldavië heb ontmoet hadden me uitgenodigd om naar Slovenië te komen. Aangezien Zagreb niet ver verwijderd is van de Sloveense grens besluit ik toch een rondje Slovenië te doen. Ik wil immers alle landen van de Balkan aandoen, en daar hoort immers Slovenië ook bij. Ik zal er geen spijt van hebben. Al op de route naar Ljubljana wordt ik verrast door het schitterende berglandschap terwijl ik de slingerweg langs de Sava rivier volg. In Domzale, iets buiten de hoofdstad vind ik een gratis plekje naast een garage. Van de alleraardigste eigenaar krijg ik een beschut plekje, uit het zicht van de hoofdweg, inclusief gratis stroom en water. De stad is van daar uit goed te bereiken per trein. Een ritje van 15 minuten.

Het is duidelijk vakantietijd in Europa. De stad wordt overspoeld met toeristen. Helaas gaat door omstandigheden de afspraak met Marta niet door zodat ik de stad in mijn eentje verken. Ze zorgt er wel voor dat ik de volgende dag mee kan met een groepje vrienden die een wandeltocht in de bergen gaat maken. Uiterst gezellige lui en potentieel gezelschap als ik volgend jaar in de Kaukasus ben. Verder ook een uitnodiging om één van hen (Peter) in Izola (aan de kust) op te zoeken. Marta komt ons s’middags ophalen .Wat leuk, die ontmoetingen. De volgende dagen mag ik gebruik maken van het vakantiehuis van Gregor en Mateja in de heuvels buiten Ljubljana. Ik aanvaard dankbaar de uitnodiging en maak daar enkele mooie fietstochtjes. Om niet te veel te gaan wennen aan het luxe bestaan gaat de reis na 3 dagen weer verder. Omdat het zo stervens druk is in deze periode passeer ik Bled, een bergmeer met een eilandje in het midden en probeer mijn geluk bij het meer bij Bohinj. Een frisse duik in het meer is de beloning, al moet ik wel zoeken naar een vrij plekje. Om het rondje Slovenië volledig te maken bezoek ik Peter in Izola nadat ik eerst nog langs de Skocjan grotten rij om dit wonder van water en karst te aanschouwen. De Reka rivier heeft ondergronds een ware spelonk uitgesleten waarin zich zelfs enkele watervallen gevormd hebben.

Samen met Peter en zijn zoon en dochter maak ik een leuke fietstocht van Izola naar Piran waar het leuk zwemmen en snorkelen is. Na al deze ontmoetingen breekt weer een tijd aan dat ik in m’n eentje verder trek.

Het toerisme aan de Kroatische kust is booming. Leuk voor de economie, maar niet zo goed voor mij. Het is verzengend heet, de campings zijn overvol en de prijzen van een zelfde orde. In Istrie bezoek ik Rovinj enkele uurtjes, en vind gelukkig in centraal Istrië een heerlijk klein campinkje aan de rand van een wijngaard. De wijnvoorraad wordt hier weer aangevuld. Voorlopig ziet dat er nog goed uit. De komende Balkanlanden hebben heerlijke en heerlijk goedkope wijnen. Dat zal even wennen zijn als ik meer naar het oosten trek, waar de moslims weinig op hebben met alcohol. In acht dagen reis ik langs de Dalmatische kust naar het zuiden voordat ik weer terug keer in Bosnië-Herzegovina.

Het is een prachtige kust. Een blauwe zee met zijn vele eilanden die aan de oostzijde geel, kaal en droog zijn, maar aan de westzijde groen. Vanaf het vaste land gezien een fraaie aanblik, dat blauw en geel. Na Istrië volgen het eiland Krk, een pontje naar het eiland Pag, Sibenik en Split. En…. O ja, een aanrijdinkje bij het insteken van een parkeerplaats van een grote supermarkt. Zorgvuldig gebruik ik mijn spiegels om in te steken, maar soms zie je iets over het hoofd. Bijvoorbeeld een Peugeot Partner met openstaande achterklep. Ik heb het nog niet in de gaten , maar plotseling word ik opgeschrikt door een staccato van verwensingen en scheldwoorden (denk ik) uit de mond van een temperamentvolle Italiaanse dame. Mijn reactiesnelheid blijkt gelukkig nog goed. Door snel op de rem te trappen kan ik de schade nog beperken. Gelukkig geen ontzetting van de achterklep, maar wel lakschade aan de rand ervan. De dame kan ik gelukkig tot rust brengen door een hand op haar schouder te leggen en mijn excuses aan te bieden, want, ja, Piggy kent zijn eigen krachten niet, maar hij is goed gezind hoor. Met haar echtgenoot, die gelukkig erg vriendelijk en rustig is, wordt het verzekeringsformulier ingevuld. Weer een lesje om nog beter de zaak vooraf beter in te schatten en goed in de spiegels te kijken.

Na de drukte verlang ik naar het minder toeristische Bosnie-Herzegovina. Fout gedacht. Bij de Kravica waterval miegelt het van de mensen, verkoeling zoekend en spetterend in het koele water. Na 5 minuten verlaat ik het spektakel weer en zoek de rust op. In dit geval is het de bedevaartsplaats Medjugorje, waar volgens berichten de moeder van Jezus, Maria, vele keren is verschenen. De Rooms Katholieke Kerk heeft dit bedevaartsoord tot nog toe niet erkend, maar er komen toch vele mensen op af. Een Ierse camperaar die hier al 3 weken met zijn gezin vertoeft verzekert mij dat hij iedere avond Maria op de heuveltop heeft gezien. Hij is echter zeer behulpzaam om mij te helpen bij het manoeuvreren op de krappe camperplaats, zodat ik hem dat zal vergeven. Voordat ik ga eten bezoek ik een openlucht preek, waar vele honderden pelgrims op af komen. Voordat ik in slaap val beveelt mijn maag mij om een gezellig restaurantje op te zoeken.

En dan volgt Mostar. Ja, Mostar van de oude brug, de Stari Most, uit de 16e eeuw, gebouwd door de Turken. Verwoest in 1993 tijdens de Bosnische oorlog. Er werd gevochten tussen troepen van het Bosnische regeringsleger en de Bosnische Kroaten van de Kroatische Republiek Herceg-Bosna. Het staat nog op mijn netvlies. De tv beelden van destijds. En nu ben ik hier op de zelfde plaats. Het blijft me toch achtervolgen. De tv beelden van destijds en de persoonlijke bezoeken in vredestijd: Cambodja, Laos, Vietnam,Tibet, Chili, Argentinië, Uganda, Rwanda, Bosnië -Herzegovina en nog meer. Het houdt natuurlijk nooit op.

De herstelde Stari Most is de grote publiekstrekker van deze stad. De brug ligt er prachtig bij. Iedere dag springen een aantal mannen vanaf de brug de 19 meter naar beneden, de Neretva rivier in, nadat met de pet rond gegaan is. Rondom de brug is nog lang niet alle rommel van de oorlog opgeruimd. Dat kost te veel geld. Karkassen van huizen, flats en bankgebouwen die door scherpschutters werden gebruikt staan er nog.  Het einde van de oorlog is inmiddels 23 jaar geleden.

En dan volgt natuurlijk Sarajevo. Ik geniet vanaf het hoogste plekje naast een oude kapot geschoten burcht van het uitzicht over Sarajevo. Een prima gratis plekje naast een leuk restaurantje waarvan de eigenaar na 30 jaar is terug gekeerd vanuit Duitsland. Een mooie en interessante plaats. Met name de oude stadswijk met z’n nauwe steegjes is erg gezellig. Natuurlijk ook hier de oude tv beelden en de huidige situatie. Ik zal er niet meer over uitweiden. Tot slot een bezoek aan “The Tunnel of Hope” . Ik heb hier nooit van geweten. Een tunnel van 760 meter lengte die onder de landingsbaan van het vliegveld werd gegraven om de stad heimelijk te kunnen voorzien van levensmiddelen, maar ook munitie en wapens. Als je geïnteresseerd bent dan moet je het maar eens nalezen.

Ik speel nog met de gedachte om Srebrenica en Potocari te bezoeken, maar uiteindelijk durf ik het toch niet aan om met een legerachtige truck met een Nederlands kenteken door de straten te rijden.

Momenteel verblijf ik op een uitstekend plekje naast de Drina rivier aan de grens van het stadje Foca. Een paradijsje, Ware het niet dat………

Het huidige Bosnië -Herzegovina is een zeer ingewikkeld gestructureerde republiek. Het bestaat uit Federatie van Bosnië en Herzegovina en Servische Republiek (Republika Srpska). Geïnteresseerden kunnen dit aanklikken.

Binnenkort, misschien morgen al, zal ik het zuidelijk deel van Servië gaan doorkruisen. Daarna, als het mogelijk is Kosovo inrijden vanuit Servië en vervolgens de enige grensovergang naar Montenegro overschrijden.

In Dubrovnik zal ik mijn oude fietsmaatje Sjoukje ontmoeten waarna we samen Montenegro en Albanië met, of zonder fiets , zullen verkennen.

Bekijk de foto’s en video’s van: FORMER YUGOSLAVIA: SERBIA, BOSNIA-HERCEGOVINA, CROATIA, SLOVENIA.