Het overwinterings- plekje is inmiddels gevonden. In ruim 4 weken heb ik alle uithoeken van de Peloponnesos, het grote eiland in het zuidelijke deel van Griekenland, bezocht en ben terug gekeerd naar het dorpje Oud Korinthe, waar mijn laatste blog is geëindigd. Het blijkt in de wintermaanden het prettigste klimaat van de Peloponnesos te hebben. Natuurlijk komen er ook koude en natte dagen voor, maar deze worden regelmatig afgewisseld met mooie zonnige dagen. In de verte zijn de besneeuwde toppen van het skigebied achter Delphi zichtbaar. De dagen vliegen om. Iedere dag is er wel het een en ander aan onderhoud aan Piggy te verrichten. Sinds gisteren staat hij weer te glimmen in de zon met een nieuwe plamuur- en verflaag want bij het ouder worden moet je meer zorg besteden aan je make-up.

Hier ontmoet ik mensen die me (of eerder Piggy) elders in Europa gespot hebben. Op deze plek heb ik al 3 camperaars ontmoet die me in Portugal, Albanië en Thessaloniki gezien hebben. Wat is de wereld toch klein.

De Peloponnesos is het mooiste stukje Griekenland wat ik tot nu toe gezien heb. Het bevat erg veel oudheden zoals het oude Korinthe, Mycene, Messene, Sparta, Mystras, Olympia. Er gaat geen dag voorbij of ik wordt weer ver terug geworpen in de geschiedenis. Je wordt er geconfronteerd met overblijfselen van paleizen, forten, kastelen, tempels van Spartanen, Myceniers, Romeinen, Ottomanen, Byzantijnen, Venetiers en nog meer. Het merendeel bezoek ik, en probeer me een beeld te vormen van de talrijke opeenvolgende culturen. Uiteindelijk wordt je er moe van en begint het te duizelen . Het is allemaal machtig interessant, maar voorlopig heb ik even voldoende van al deze culturen gezien. Geïnteresseerden kunnen het beste de links aanklikken voor uitgebreide geschiedkundige info. Het gaat mij te ver om al deze informatie zelf op te hoesten.

In de winterperiode zijn de meeste campings in Griekenland gesloten. Niet dat ik daar altijd behoefte aan heb, maar af en toe is het lekker om uitgebreid en langdurig onder een warme douche te staan en gebruik te kunnen maken van internet. Over het algemeen kampeer ik wild, variërend van parkeerplaatsen tot stranden en verborgen plekjes in een bos. Een ander voordeel van campings is het contact met andere mensen want wild kamperen in je eentje kan soms eenzaam zijn.

Even buiten de kust verrijzen hoge, wilde bergen met sneeuw. Niet ver hier vandaan zijn zelfs skimogelijkheden. Ik waag me niet op de smalle kronkelweggetjes langs steile afgronden in deze hoog gelegen gebieden. Ze moeten in ieder geval sneeuwvrij gemaakt zijn en daar heb ik zo mijn twijfels over. Als Piggy gaat glijden dan is hij niet meer te houden.

De grillige kustlijn in het zuiden biedt prachtige uitzichten op zowel bergen als zee. Ook hier vele oude steden met forten, kastelen en ruïnes. In het hoogseizoen zal het hier wemelen van de toeristen, maar nu is het er heerlijk rustig.

Navplio, Monemvasia, Gythio, Kaap Tainaro. Lees het maar na. Allemaal beauties. Één van de mooiste gebieden vind ik wel het schiereiland Mani. Een ruig gebied in het zuiden van de Peloponnesos. De Grieken beweren dat ook de bevolking ruig is, Ze vertellen dat ze de directe afstammelingen van de Spartanen zijn. Ze zijn naar dit gebied getrokken om te ontkomen aan de overheersing van de “buitenlanders”. Ze hebben een sterk onafhankelijkheidsgevoel behouden en hebben door de eeuwen heen weerstand geboden aan overheersing van buitenaf. Ook waren zij berucht om hun interne vetes. In de traditionele dorpen heeft ieder familiehuis een hoge stenen toren om aan de vijand weerstand te kunnen bieden. Het dorpje Vathia is hier nog een mooi voorbeeld van.

Aan de kade van de jachthaven van Kalamata blijf ik enkele dagen staan en ontmoet daar leuke mensen, zoals een ouder Duits echtpaar, dat ik ook al in Lefkada heb ontmoet, dat met hun oude Toyota Landcruiser al 30 jaar over de wereld zwerft. Wat die allemaal hebben meegemaakt is vaak ongelooflijk. Zoals hun barre tocht in Kamtsjatka in de winter. Samen met hen, een Nederlandse familie en een Brits stel dat hier met hun boot de winter doorbrengt vier ik Oud en Nieuw in de Marina Club. Erg gezellig.

Pim, die ik in Montenegro ontmoet heb en met vrouw en 2 zoontjes op reis is met een gigantische MAN KAT campertruck (www.4birdsoverland.com) blijken een huisje gehuurd te hebben in Kalamata om de winter door te brengen. Ik breng ze een bezoekje. Gezellig. Misschien komen we elkaar weer ergens tegen onderweg naar Mongolië.

De eerste dagen van het nieuwe jaar worden weer besteed aan archeologische exploratie. Ik maak fietstochtjes, wandelingen en geniet. Niet altijd, want soms openen de hemelpoorten zich rigoreus en doet me als enige , met poncho en kaplaarzen tussen de oude cultuuroverblijfselen rond dwalen. Via Pylos ( Baai van Navarino) en Dimitsana   in het centrum van het eiland (met zijn indrukwekkende kloosters) keer ik terug op de camperstop in Oud Korinthe. Hier zal ik de komende weken blijven. In de tussentijd heeft Piggy weer een nieuwe schilderbeurt gekregen en heb ik tijd om alle ins en outs voor de komende maanden te onderzoeken.

 

Er is nu ook tijd om wat duidelijkheid in mijn plannen te krijgen. Mijn  einddoel van dit jaar zal voorlopig Mongolië zijn. Ik wil daar ergens in september arriveren. Eind oktober wil ik dit land weer verlaten i.v.m. de strenge winters daar.

Zoals ik er nu over denk zal de route als volgt zijn:

Turkije, Kaukasuslanden, Rusland, Noorden van Kazachstan, Rusland (Baikalmeer), Mongolië.

Daarna vanaf Mongolië, via een stukje Rusland naar Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Oezbekistan, Turkmenistan, Iran en vervolgens oversteken naar Dubai.

We zullen zien hoe ver ik kom. En als het winter wordt dan moet ik waarschijnlijk Piggy ergens stallen en voor mezelf een warmer plekje op aarde opzoeken `

 

Dit alles houdt in dat ik verwacht binnen een maand te starten met de uitvoering van dit plan. Het betekent ook dat ik begin maart verwacht in Georgië te arriveren

 

Zijn er nog liefhebbers om me te vergezellen?

BEKIJK DE FOTO’S EN VIDEO’S VAN : GREECE